Πώς το NLP μπορεί να βοηθήσει με το πένθος και την απώλεια

Όταν λείπει ένα κομμάτι σας, το υπόλοιπο αγωνίζεται να αναπνεύσει

Η θλίψη δεν επηρεάζει μόνο την καρδιά σας. Αλλάζει τον ρυθμό της καθημερινής σας ζωής.

Ένα μέρος του εαυτού σας θέλει να συνεχίσει. Ένα άλλο δεν μπορεί. Ένα μέρος θέλει να κρατηθεί. Ένα άλλο θέλει να σταματήσει να πονάει. Και στη διελκυστίνδα μεταξύ αυτών των μερών, οι άνθρωποι συχνά αισθάνονται χαμένοι- όχι μόνο για τους άλλους, αλλά και για τον εαυτό τους.

Έχω καθίσει με πολλούς πελάτες που έχουν πει: "Δεν είμαι πια ο ίδιος άνθρωπος." Και έχουν δίκιο. Δεν είναι. Αλλά το NLP προσφέρει έναν τρόπο να συναντήσουμε απαλά αυτά τα σπασμένα κομμάτια χωρίς να τα βιάσουμε, χωρίς να τα διορθώσουμε. Απλά να τα συναντήσουμε. Ειλικρινά.

Τι προσφέρει το NLP στη διαδικασία του πένθους

Το πένθος δεν ακολουθεί μια ευθεία πορεία. Κάνει κύκλους. Επιστρέφει όταν δεν το περιμένετε. Και μερικές φορές, μαλακώνει- μόνο και μόνο για να τσούξει ξανά το επόμενο πρωί.

Το NLP δεν ισχυρίζεται ότι μπορεί να το εξαλείψει αυτό. Αυτό που προσφέρει είναι ένας τρόπος να κατανοήσουμε τα εσωτερικά μοτίβα- τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις πεποιθήσεις και τις μεταφορές μας που διαμορφώνουν την εμπειρία του πένθους. Και όταν μπορείτε να δείτε το σχήμα κάποιου πράγματος, έστω και χαλαρά, μπορείτε να αρχίσετε να κινείστε μαζί του αντί να σας καταπίνει.

Ακολουθούν μερικοί τρόποι με τους οποίους το NLP μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να περιηγηθούν στο πένθος χωρίς να παρακάμψουν το βάθος του.

1. Ενσωμάτωση των μερών: Όταν ένα μέρος θέλει να προχωρήσει και ένα άλλο όχι

Μετά από μια απώλεια, συχνά νιώθουμε διχασμένοι. Ένα μέρος θέλει να χαμογελάσει ξανά. Ένα άλλο μέρος πιστεύει ότι αν το κάνει αυτό θα προδώσει αυτόν που έφυγε. Αυτός ο εσωτερικός πόλεμος είναι ήσυχος αλλά εξαντλητικός.

Με το NLP, καλούμε και τα δύο μέρη να μιλήσουν πλήρως. Τους επιτρέπουμε να μοιραστούν αυτό που χρειάζονται, αυτό που φοβούνται και αυτό που προσπαθούν να προστατεύσουν. Και τις περισσότερες φορές, ανακαλύπτουμε ότι και τα δύο μέρη έχουν τις ρίζες τους στην αγάπη.

Θυμάμαι να δουλεύω με κάποια που έλεγε: "Κάθε φορά που γελάω, νιώθω ενοχές." Μετά την ολοκλήρωση, συνειδητοποίησε ότι η μητέρα της θα ήθελε να βρει τη χαρά, όχι να την αποφεύγει.

2. Μοτίβο αλλαγής πεποιθήσεων: Απελευθερώνοντας ό,τι είναι ανείπωτο αλλά βαρύ

Πολλοί άνθρωποι που πενθούν κουβαλούν πεποιθήσεις που δεν έχουν ποτέ αμφισβητήσει. "Αν αφήσω τη θλίψη, θα τους ξεχάσω." "Το να χαμογελάω σημαίνει ότι έχω προχωρήσει." Αυτές οι πεποιθήσεις συχνά μένουν αναπάντητες και παρατείνουν σιωπηλά τον πόνο.

Χρησιμοποιώντας τις διαδικασίες αλλαγής πεποιθήσεων του NLP, οι πελάτες μπορούν να εξετάσουν αυτούς τους κανόνες και να ρωτήσουν: Με βοηθάει αυτό να θεραπευτώ ή με κρατάει πίσω

Ένας πελάτης μετατοπίστηκε από το "Το κλάμα κρατάει τη μνήμη του ζωντανή" στο "Η πλήρης ζωή κρατάει τη μνήμη του ζωντανή".
Αυτή η μικρή αλλαγή δεν έδιωξε τη θλίψη της- απλώς την άφησε να αναπνεύσει λίγο βαθύτερα.

3. Αλυσοδένοντας άγκυρες: Από τον πόνο στην ηρεμία

Η θεραπεία σπάνια συμβαίνει με ένα άλμα. Μερικές φορές, χρειαζόμαστε μικρά, σταθερά βήματα.

Η αλυσιδωτή σύνδεση αγκυρών στο NLP βοηθά τους πελάτες να αποκτήσουν πρόσβαση σε καταστάσεις όπως η ειρήνη, η ελπίδα ή η ηρεμία, σταδιακά. Δεν εξαναγκάζουμε σε ένα άλμα. Τους περπατάμε απαλά μέσα από αναμνήσεις ή στιγμές που αισθάνονται πιο ουδέτερες, μετά πιο ζεστές, μετά ελαφρώς πιο φωτεινές.

Ένας άνθρωπος μου είπε κάποτε: "Δεν θέλω να αφήσω πίσω μου τη θλίψη. Είναι το μόνο πράγμα που έχει απομείνει".
Δεν τον πιέσαμε. Απλώς τον βοηθήσαμε να επισκεφθεί άλλες καταστάσεις χωρίς να εγκαταλείψει τη θλίψη. Και άρχισε να ανακαλύπτει ότι η θλίψη μπορούσε να συνυπάρξει με άλλα συναισθήματα.

4. Μεταφορές που δημιουργήθηκαν από τον πελάτη: Όταν οι λέξεις αποτυγχάνουν, οι εικόνες μιλούν

Οι άνθρωποι που βιώνουν θλίψη συχνά περιγράφουν τον πόνο τους με μεταφορές:
"Είναι σαν να είμαι κάτω από το νερό".
"Είναι ένα βαρύ παλτό που δεν μπορώ να βγάλω".

Αντί να διορθώνει αυτές τις μεταφορές, το NLP ενθαρρύνει τους πελάτες να δουλέψουν μέσα σε αυτές.
Αν αισθάνεστε σαν να βρίσκεστε κάτω από το νερό, μπορείτε να μάθετε να αναπνέετε αργά εκεί Αν είναι ένα βαρύ παλτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να το βγάλετε, μόνο για μια στιγμή, για να ξεκουραστείτε

Αυτού του είδους η εργασία δεν καταπραΰνει μόνο το μυαλό. Σέβεται το υποσυνείδητο- όπου συχνά ζει η θλίψη.

5. Ευθυγράμμιση λογικών επιπέδων: Στρώμα προς Στρώμα

Η απώλεια κλονίζει την ταυτότητά μας. Το άτομο που πενθεί μπορεί να ρωτήσει:
"Ποιος είμαι τώρα;"
"Ποιος είναι ο ρόλος μου, ο σκοπός μου, η θέση μου;"

Μέσα από τα Λογικά Επίπεδα του NLP, εξερευνούμε αυτά τα επίπεδα από το περιβάλλον μέχρι την ταυτότητα και τις αξίες. Και όταν οι πελάτες αρχίζουν να επανασυνδέονται με ό,τι εξακολουθεί να έχει σημασία για αυτούς κάτω από την απώλεια, συχνά αρχίζουν να δημιουργούν νέο νόημα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι "προχωράμε", αλλά ότι προχωράμε μαζί.

6. Γλώσσα αιτίου και αποτελέσματος: Λύνοντας τις αλυσίδες που δημιουργούμε

Η θλίψη κάνει τους ανθρώπους να λένε πράγματα όπως: "Η θλίψη είναι η αιτία και η αιτία που προκαλεί την αιτία:
"Επειδή δεν είπα αντίο, δεν αξίζω την ειρήνη".
"Επειδή έφυγαν, δεν μπορώ να γίνω ποτέ ολόκληρος".

Αυτές οι δηλώσεις συχνά μοιάζουν με γεγονότα, αλλά στην πραγματικότητα είναι συναισθηματικές κατασκευές. Το NLP βοηθάει να ξετυλίξουμε απαλά αυτή τη γλώσσα όχι με τη λογική, αλλά με την περιέργεια.

Μπορούμε να ρωτήσουμε: "Τι θα σήμαινε η ειρήνη για εσάς τώρα;" ή "Τι είναι κάτι που θα ήθελαν για εσάς, αν μπορούσαν να μιλήσουν;".

Αυτό δεν έχει πραγματικά να κάνει με τη διόρθωση του πελάτη. Έχει να κάνει με το να τους προσφέρουμε μια διαφορετική οπτική γωνία.

7. Αναδιαμόρφωση: Δίνοντας στον πόνο έναν αξιοπρεπή ρόλο

Υπάρχουν φορές που η θλίψη δεν φεύγει. Αλλά ο ρόλος του μπορεί να αλλάξει.

Μια μητέρα που έχασε το παιδί της μου είπε κάποτε:
"Αυτός ο πόνος... είναι το σχήμα του πόσο πολύ τον αγαπούσα. Δεν πάει πουθενά. Αλλά μου θυμίζει πόσο βαθιά μπορώ να αγαπώ".

Αυτό είναι αναπλαισίωση. Δεν είναι ωραιοποίηση. Όχι διαφυγή. Αλλά το να επιτρέπεις στον πόνο να επαναπροσδιοριστεί- σε δύναμη, μνήμη, αφοσίωση ή ακόμα και σε ήρεμη ευγνωμοσύνη.

Τελικές σκέψεις: NLP δεν παρακάμπτει το πένθος. Περπατά δίπλα της.

Έχω δει ανθρώπους να κάθονται με τη θλίψη για χρόνια και σιγά σιγά, να αρχίζουν να στρέφονται ξανά προς τη ζωή.

Όχι επειδή ο χρόνος τους θεράπευσε. Αλλά επειδή κάτι μέσα τους άρχισε να βγάζει νόημα από την καταιγίδα.

Αυτό κάνει το NLP. Βοηθάει να δώσουν νόημα. Ακούει αυτό που δεν έχει ακουστεί. Σέβεται αυτό που πρέπει ακόμα να ειπωθεί.

Το πένθος μπορεί να αλλάξει τη μορφή του κόσμου σας, αλλά δεν σας αφαιρεί την ικανότητα να θεραπεύεστε. Με το NLP, η θεραπεία γίνεται κάτι που επιλέγετε απαλά, με το δικό σας ρυθμό- καθοδηγούμενοι από αυτό που είναι αληθινό για εσάς, αυτό που έχει σημασία για εσάς και αυτό που ζει ακόμα μέσα σας.